Nieruchomości inwestycyjne MSR 40

Prowadzenie każdego biznesu wymaga odpowiedniej wiedzy z zakresu obowiązującego prawa i księgowości. Nie inaczej jest w przypadku nieruchomości inwestycyjnych – podejście księgowe do nich oraz wymogi dotyczące transparentności informacji regulowane są przez Międzynarodowy Standard Rachunkowości 40, w skrócie: MSR 40. Standard ten ma zastosowanie zarówno do wyceny, jak i obowiązku ujawniania poszczególnych informacji, które dotyczą omawianego w tym miejscu lokowania kapitału w środki trwałe niefinansowe. Mogą to być zarówno grunty, domy, jak i hale produkcyjne lub magazyny. Omawiana ustawa daje również wiele możliwości z zakresu optymalizacji. Korzystne będą one także dla korporacyjnych posiadaczy środków trwałych, podmiotów prawnych, jak i osób indywidualnych, prowadzących działalność gospodarczą.
Co przewiduje MSR 40 w kontekście prowadzenia działalności opartej na rynku nieruchomości? Omawiana ustawa o rachunkowości przewiduje między innymi możliwość przekształcenia prawnego trwałych środków niefinansowych w aktywa inwestycyjne. Podkreśla ona, iż to cel nabycia obiektu definiuje jego status księgowy (a co za tym idzie – podatkowy). Ustawa traktowana jest także jako kryterium odróżniające szereg pojęć w tym zakresie. Ustawa nie jest długa, a zgodnie z opublikowaną przez Dziennik Ustaw Unii Europejskiej (2008) wersją, zajmuje niespełna dwanaście stron. Znajomość tego dokumentu jest jednak niezwykle istotna i przydaje się w praktyce każdemu, kto prowadzi biznes oparty na omawianym segmencie rynku.
projet immobilier
Houses on stack of coins

Najważniejsze pytanie: jaki status mają nieruchomości inwestycyjne zgodnie z MSR?

Zgodnie z MSR nieruchomości inwestycyjne to obiekty, które są utrzymywane ze względu na cel finansowy, czyli cel osiągnięcia zysków. Ustawa doprecyzowuje trzy konkretne możliwości, które mieszczą się w tym celu. Jest to utrzymywanie ze względu na przychody z czynszów, ze względu na przyrost wartości rynkowej obiektu tudzież ze względu na dwa te czynniki jednocześnie. Obiekty, które utrzymywane są w posiadaniu w innych celach niż te, które wymienione zostały powyżej, nie posiadają omawianego tutaj statusu. Ustawa wymienia także szereg przykładów, na podstawie których można mieć pewność, co należy uczynić, jeśli zabiega się o zmianę statusu gruntu bądź obiektu.
Nieruchomości inwestycyjne zgodnie z MSR to np. utrzymywany w posiadaniu grunt w okresie długoterminowym z perspektywą wzrostu jego wartości rynkowej. Istotnym kryterium jest tutaj czas – ustawa kładzie nacisk na długoterminowość zaangażowania kapitałowego, dlatego też wszelkiego rodzaju transakcje krótkoterminowe zwolnione są z tej interpretacji. Kolejnym przykładem, wskazywanym przez ustawę, będzie grunt, którego wykorzystanie pozostaje docelowo nieznane. Wówczas niemalże „automatycznie” ustawodawca przewiduje interpretację, w której motywacją takiego działania jest również długoterminowa perspektywa zysków, wynikająca ze wzrostu wartości gruntu. Ostatnim przykładem są budynki oddane w tzw. leasing operacyjny, a także te, które przeznaczone są do oddania w leasing pomimo bieżącego braku wykorzystania.

Nieruchomości inwestycyjne MSR 40 – dodatkowe informacje

Zgodnie z ustawą MSR 40 na potrzeby księgowości nieruchomość inwestycyjna zawsze uwzględniona powinna być jako bieżący składnik aktywów. Przy wycenie danego obiektu bądź gruntu bierze się pod uwagę cenę nabycia lub koszty wytworzenia. Według zasady podstawowej, występującej w prawie rachunkowym, ocenia się także koszta przeprowadzenia transakcji. Do kosztów związanych bezpośrednio z transakcją wlicza się między innymi opłaty za obsługę prawną, podatek od zakupu i pozostałe koszta transakcyjne. W przypadku, gdy rzecz dotyczy budowy nowego obiektu, to jej status automatycznie zostaje określony z dniem całkowitego ukończenia budowy.
W powyższym przypadku istotny jest także fakt, że jeśli nieruchomość budowana jest przez dany podmiot we własnym zakresie, to wtedy koszt wytworzenia ustalony jest także na dzień zakończenia budowy oraz jej adaptacji do użytkowania. Wtedy również, zgodnie z MSR 40, obiekt zyskuje status inwestycyjny. Z kolei przed tym momentem wartość obiektu nie jest wyceniana na podstawie omawianej w tym miejscu ustawy – wówczas skorzystać należy z regulacji Międzynarodowego Standardu Rachunkowości o numerze 16.
wc30

Subscribe to our newsletter

FreshMail.pl
 

FreshMail.pl